KOHA: OPAC Catalogue Search
Start OverMARC DisplayBrief DisplayReturn To BrowseExport Marked Records


Author รัชนี เจริญ
Alternative Author มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
Titleการศึกษาการแพร่ของวิตามินอีในฟิล์มบริโภคได้และการประยุกต์ใช้ในแบบจำลองของอาหาร/รัชนี เจริญ
Alternative TitleStudy of vitamin E diffusion in edible films and their application in model food system
Imprint2545
Call# KU T030283

CALL # Volume Number Month Year Barcode Status
Available

Abstractการศึกษาการแพร่ของวิตามินอีในฟิล์มบริโภคได้ เป็นแนวทางที่จะพัฒนาไบโอโพลิเมอร์ให้มีคุณสมบัติที่เหมาะสมในการป้องกันการหืนในอาหาร โดยงานวิจัยนี้ได้ศึกษาเปรียบเทียบระหว่างฟิล์มบริโภคได้จากเมทธิลเซลลูโลสและไคโตซาน ด้านคุณสมบัติเชิงกล คุณสมบัติการซึมผ่าน และค่าสัมประสิทธิ์การแพร่ของวิตามินอีเพื่ออธิบายกลไกการแพร่ของวิตามินอีออกจากฟิล์ม จากการศึกษาพบว่าฟิล์มเมทธิลเซลลูโลสมีค่าความหนาอยู่ระหว่าง 0.06-0.08 mm ค่าการต้านทานแรงดึงมีค่าระหว่าง 35.33-41.55 MPa มีค่าการยืดตัวร้อยละ 16.80-27.80 ค่าการซึมผ่านของไอน้ำมีค่าประมาณ 0.020 g.mm/m(pow2).day.kPa และค่าการซึมผ่านของออกซิเจนมีค่าระหว่าง 70.59-91.61 cm(pow3).um/m(pow2).day.kPa. สำหรับฟิล์มไคโตซานมีค่าความหนาอยู่ระหว่าง 0.03-0.04 mm ค่าการต้านทานแรงดึง 25.14-29.88 MPa. ค่าการยืดตัวร้อยละ 7.00-11.00 ค่าการซึมผ่านของไอน้ำมีค่าระหว่าง 0.013-0.021 g.mm/m(pow2).day.kPa. และมีค่าการซึมผ่านของออกซิเจนอยู่ระหว่าง 6.97-10.42 cm(pow3)um/m(pow2),day.kPa. เมื่อศึกษาเรื่องการแพร่ของวิตามินอีออกจากฟิล์มพบว่าอุณหภูมิไม่มีผลต่อค่าสัมประสิทธิ์การแพร่ของวิตามินอีออกจากฟิล์ม แต่เมื่อความเข้มข้นเพิ่มขึ้นจะทำให้ค่าสัมประสิทธิ์การแพร่สูงขึ้น เมื่อเติมวิตามินอีความเข้มข้น 50, 100 และ 150 ppm ฟิล์มเมทธิลเซลลูโลสมีค่าสัมประสิทธิ์การแพร่อยู่ระหว่าง 7.35-8.90x10(pow-12), 7.07-11.80x10(pow-12)และ 7.58-11.80x10(pow-12)m(pow2)/s ตามลำดับ และฟิล์มไคโตซานมีค่าอยู่ระหว่าง 1.38-1.44x10(pow-12), 1.45-1.61x10(pow-12)m(pow2)/s ตามลำดับ เมื่อนำฟิล์มทั้ง 2 ชนิด มาประยุกต์ใช้กับน้ำสลัดที่มีระยะเวลาการเก็บรักษา 8 สัปดาห์ ณ อุณหภูมิ 35, 45 และ 55 องศาเซลเซียส พบว่าในช่วงอุณหภูมิเดียวกันน้ำสลัดที่ใช้ฟิล์มเมทธิลเซลลูโลสและฟิล์มไคโตซานที่มีการเติมวิตามินอีมีแนวโน้มของค่าเปอร์ออกไซด์และค่าทีบีเอต่ำกว่าน้ำสลัดที่ไม่ใช้ฟิล์มบริโภคได้ และพบว่าน้ำสลัดที่ใช้ฟิล์มเมทธิลเซลลูโลสให้ค่าสี ใกล้เคียงกับค่าสีเริ่มต้นมากกว่าน้ำสลัดที่ใช้ฟิล์มไคโตซานและน้ำสลัดที่ไม่มีการใช้ฟิล์มบริโภคได้ ผลการทำนายอายุการเก็บรักษาน้ำสลัดที่อุณหภูมิ 25 และ 35 องศาเซลเซียส มีค่าเท่ากับ 27 และ 10 สัปดาห์ตามลำดับ
Noteวิทยานิพนธ์ (วท.ม.(พัฒนาผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเกษตร))--มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2545
Subjectมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์--วิทยานิพนธ์
ฟิล์มบริโภคได้
วิตามินอี--การใช้ประโยชน์
Edible film
Methylcellulose film
Chitosan film
Previous||3997||Next